De route
ga naar route

Reis naar Zweden

Zweden terug

Sigrid Storräda en Orm 5/6 Het was die dag prachtig weer, zonnig, weinig wind, maar toch fris.  Na het weerbericht opgevraagd te hebben bleek dat het de hele dag zo zou blijven.  Alhoewel het Vänern het grootste meer van Zweden is,  durfde Yvonne door dit goede weerbericht toch met Henri mee te varen.  Het was de bedoeling om naar Läckö te varen,  dat prachtige witte kasteel.  In Mariestad had Henri een aankondiging gezien dat in Lidköping  een nieuw gebouwd Vikingschip te water gelaten zou worden,  de Sigrid Storräda.  Dat moest hij natuurlijk zien.  Dus werd eerst koersgezet naar Lidköping.  Maar daar aangekomen bleek dat het schip daar alleen officiëel gedoopt  zou worden maar dat het normaal in Blomberg lag.  Dan maar weer naar Blomberg,  zo snel was een Viking niet uit het veld te slaan.  En ja hoor, daar lag inderdaad de Sigrid Storräda,  een op ware grootte nagebouwd Gokstad schip,  een pracht van een replica.  De Orm werd uiteraard hartelijk ontvangen en  Henri kreeg een rondleiding over het schip.
Na twee uur onderlinge wetenswaardigheden te hebben uitgewisseld was het  weer tijd om te vertrekken naar Läckö.  Al gauw doemde aan de horizon de witte omtrek van dit kasteel op.  De camping was nog leeg en Yvonne mocht in het kantoortje van de campingbaas slapen. Läckö
op een rots 6/6 De ongeluksdag.  Via een betonde,  kronkelige vaarroute kan men een stuk afsnijden om naar Vänersborg te varen.  Er liggen boeien in het water en de vaarrichting wordt aangegeven d.m.v.  wit geverfde grote stenen.  Eerst moest de Orm naar Spiken om benzine te tanken.  Na het verlaten van Spiken,  weer terug in de vaargeul,  was een van de witte bakens afgeschermd door een bosje.  Hierdoor werd de vaarrichting door Henri één graad verkeerd ingeschat.  Maar op deze plaats was dat fataal.  De Orm liep op een rots.  De voorkant kwam omhoog en dan is het schip opeens in labiel evenwicht.  Yvonne was volkomen in paniek.  Henri probeerde,  in het koude water staande,  met de uithouder van het zeil, de Orm los te duwen.  Maar het schip zat hoog en droog op de rots en was er niet af te krijgen.  Yvonne wilde met het reddingsvlot naar de kant gebracht worden,  maar daar was natuurlijk geen sprake van,  dat vlot was echt voor noodgevallen en dat was dit niet.  Henri blies op de scheepshoorn het bekende S O S om de aandacht van  iemand in Spiken te krijgen,  maar om 07.00 is daar nog niemand aanwezig, zo vroeg in het seizoen.
De vorige avond was in het haventje van Läckö een groot schip  van de Zweedse kustwacht binnengelopen.  Was dit soms toeval ?  Via kanaal 16 van de VHF kon Henri contact met hen krijgen en  binnen tien minuten waren ze met een bijboot ter plekke om de Orm los te trekken.  Yvonne was nog steeds overstuur en wou maar één ding,  zo snel mogelijk van de Orm af en  werd liefdevol opgevangen door de kustwacht.
Henri controleerde uiteraard eerst of de Orm niet lek geslagen was.  Het stevige dikke langspant had de klap opgevangen en  de dunnere huid was onbeschadigd gebleven.  Dus kon de reis werden voortgezet.  De kustwacht begeleidde de Orm voor alle zekerheid naar open water.  Yvonne is mee teruggevaren naar Läckö,  waarvandaan ze met de bus naar Vänersborg is gegaan.  Op het laatste stuk op het Vänern goot het van de regen maar  de Orm bereikte veilig de nieuwe jachthaven.
de kustwacht
trollättan 7/6 Deze dag stond het beroemde trollhättan kanaal op het programma.  Ook hier had Henri een vrijbrief gekregen en Lennart Sandberg,  de direkteur van het trollhättan Kanaal,  stond de Orm al op te wachten.  In dezelfde schutting ging een werkboot van het Sjöfartsverket mee.  De Orm werd langszij vastgemaakt en werd zo door alle sluizen doorgebracht.  Henri had geluk,  hij hoefde niets te doen en kon luierend de anderen het werk met de touwen laten doen,
Ook het trollhättan kanaal was weer een uniek staaltje van waterbeheersing.  Overbrugde elke sluis in het Göta Kanaal maar 5 meter,  daarom waren daar ook trap-sluizen gemaakt,  hier waren sluizen met een hoogteverschil van soms wel meer dan 30 meter.  Toch duurde het nog enkele uren omdat er een houten balk in een van de  schuiven van een sluisdeur was  gekomen en er een duiker aan te pas moest komen om het euvel te verhelpen. trollättan
Kungälv Aan het eind van de middag kwam de Orm in Kungälv aan in de stromende regen.  Gelukkig voor Yvonne was de jeugdherberg vlak bij.  Kungälv is een groot oud kasteel dat gebouwd was op een eilandje  op de splitsing van twee waterwegen.  De schepen konden hier niet onopgemerkt aan voorbij varen zonder eerst  tol betaald te hebben.  Tevens zorgde het kasteel dienst voor bescherming van het achterland.  Henri zag dat in de haven een schip de navigatie verlichting had laten branden en  ging er naar toe om te waarschuwen.  Het bleek de Deense Stampe te zijn, hierover later meer.
8/6 Het laatste stukje naar Gothenburg over de Göta Älv.  Aan beide zijden van het vaarwater steken de geleidingsbakens ver het water in.  In Gothenburg zouden weer enkele dagen rust worden genomen en  van hieruit zou Yvonne weer naar Nederland vertrekken.  De Orm werd afgemeerd in Lilla Bommen.  Dit was vlak bij het Nederlandse Consulaat waar Henri een doos met  aanvulling van de voorraden ging ophalen.  De Consul, de heer den Haring,  stelde voor de Orm te verplaatsen naar de haven van de loodsdienst,  hij had hiervoor al toestemming gevraagd. Gothenburg
de Orm bij de loodsdienst Daar zou de Orm veel veiliger liggen dan in de drukke stad.  Het bleek een goede keuze te zijn, afgesloten terrein,  goede voorzieningen, zelfs een slaapplaats en  het belangrijkste, heel aardige mensen van het Loodswezen.  De dag werd verder doorgebracht met winkelen, eten in restaurant VIKING.  Opeens viel de lichtreclame van de opera op,  wat speelde er die dag : de "Vliegende Hollander".
9/6 Een dag rust om de Orm klaar te maken voor de oversteek naar Denemarken.  Henri mocht met de loodsboot meevaren om een loods weg te brengen naar een olietanker.  Zo werd de laatste dag in Zweden toch erg leuk. de loodsboot
Äskekärr Na terugkomst kwam er een Vikingschip de haven binnen varen.  Het bleek een reconstructie van de Äskekärr te zijn van  de Viking Ship Society van Gothenborg,  dat een jaar eerder in de vaart was gebracht.  Door het blazen op de koeienhoorn,  die dienst deed als scheepshoorn,  wist Henri de aandacht te trekken.  Enkele bemanningsleden kwamen met het bij-bootje bij de Orm op bezoek.

31-12-2018  ]