De route
ga naar route

Reis naar Zweden

Göta kanaal

het monument op Birka 26/5 Het was de bedoeling dat Yvonne het verdere verloop van de reis tot Gothenborg mee zou maken.  Omdat zij reuma heeft kon zij niet op de Orm slapen.  Het zou haar te veel pijn geven om op een open bootje in de toch altijd  vochtige lucht te liggen.  Langs de hele route waren dan ook een jeugdherberg of pension afgesproken.
Henri moest en zou naar Birka,  het beroemde oude handelscentrum uit het Vikingtijdperk.  Hij had daar dan ook een hele dag voor uitgetrokken.  Dus weer vroeg op, de sluis door,  de Mälaren op en naar Birka.  Het viel hem op dat het eiland eigenlijk klein was t.o.v.  de omringende eilanden,  als hij geen goede zeekaart zou hebben had hij het niet kunnen vinden.  Om een goede inschatting te maken hoe Birka er vroeger heeft uitgezien  moet men wel bedenken dat de waterspiegel toen t.o.v.  het land veel hoger heeft gelegen.  Maar in een diepe baai vond hij de beschutte haven waar hij al om 09.00 aankwam.  De hele dag de tijd om hier alles te bekijken en  de sfeer en geschiedenis op zich in te laten werken.  De haven lag helemaal vol,  ook veel Zweden gaan hier naar toe om kennis te maken met een stukje oude geschiedenis.  Door het roer omhoog te halen,  zodoende de diepgang terug te brengen,  kon de Orm nog aan het laatste stukje steiger afmeren,  dat te ondiep was voor andere schepen.  Al bij het aan land stappen ging er door Henri,  als Viking fanaticus,  heen : dit is heilige grond.
De serene rust en stilte met in het achterhoofd de kennis dat hier vroeger  een groot handelscentrum was geweest.  Dat na het verraden van de toegang,  aan de Deense Vikingen, hier een hele slachtpartij is geweest.  Dat daarna Sigtuna als handelscentrum werd gekozen, enz.
Yvonne zou met de veerboot van 12.00 komen dus Henri had alle tijd om op  zijn gemak eerst zelf rond te kijken.  Dat moest ook wel want de gidsen waren nog niet aanwezig.  Eenmaal aangekomen bij het hooggelegen monument was pas duidelijk te zien hoe  goed deze plek was gekozen als handelscentrum in het Vikingtijdperk.  Birka lag eigenlijk verscholen tussen veel grotere eilanden.  Zonder plaatselijke kennis was het niet te vinden.  Met donker was het helemaal niet te vinden zonder hulp van de eilandbewoners zelf d.m.v. herkenningsvuren.  Van alle kanten kon men een eventuele vijand aan zien komen.  De in de haven liggende schepen hadden tijd genoeg een veilig heenkomen te  zoeken in alle richtingen en zich te verstoppen bij de omringende eilanden.  Ook was er voldoende tijd voor de bevolking zich te groeperen om de aanval af te slaan.  Ondanks dit alles was er om de stad zelf een verdedigingswal opgetrokken.  De vele graven die Henri tegen kwam wezen op een voor die tijd dichte bevolking.  Nadat Yvonne met de laatste veerboot was vertrokken kon Henri de Orm  voorbereiden op het vervolg van de reis.
de ORM in de haven van Birka
Trosa 27/5 Yvonne moest met de trein van 08.30 in Södertalje aankomen want  Henri wilde vroeg weg.  De sluis gaf weer geen problemen en  met dezelfde havenmeester als op de heenweg werd koffie gedronken.  De havenmeester zou op de Orm passen zodat Henri Yvonne,  met al haar bagage van de trein kon halen.  Yvonne zou mee varen op het prachtige stuk naar Trosa,  waar Yvonne en Henri goede herinneringen hadden omdat zij,  ter voorbereiding van deze reis,  hier een paar dagen op de camping hadden gestaan.
28/5 De route voor deze dag naar Oxelösund ging voor Yvonne over te groot water dus nam zij de bus,  ondanks dat Henri zei dat ze er spijt van zou krijgen omdat ze  Stendörren dan zou missen.  ( in 2002 werd weer een bezoek gebracht aan Zweden,  om alle goede vrienden weer eens te zien en toen  heeft Yvonne dit prachtige plekje wèl kunnen zien ) Bij Stendörren was net een grote groep bezoekers en  de Orm werd met applaus binnengehaald.  Zeilend kon de reis naar Oxelösund worden voltooid.  Kerstin stelde haar huis ter beschikking aan Yvonne,  wat door haar dankbaar werd aanvaard. Stendörren
de burgemeester geeft zich over 29/5 Een rustdag in Oxelösund, mooi weer,  tijd om het eiland Femöre en Gamla Oxelösund te bekijken,  alsmede tijd voor een grapje.  De Vikingkleding werd aangetrokken en de burgemeester,  Standi Rönnberg, werd op zijn kantoor overvallen. 
30/5 Op weg naar Mem, het begin van het Göta Kanaal.  Ook dit stuk vond Yvonne over te groot water gaan en zij verkoos het  transport met de bus.  Zij heeft die dag een stuk zeilen gemist door een mooie natuur en  een leuke verrassing.
Tussen de middag was de Orm bij Stegeborg waar Henri de oude toren wilde bekijken.  Met het veerbootje kwam van de andere oever een hele schoolklas met leraar  om de Orm te bekijken.  Wat bleek,  ze waren niet alleen geïnteresseerd in een Vikingschip maar ook  de nationaliteitsvlag trok de belangstelling.  Het bleek hier te gaan om een school van de Rudolf Steiner groep.  De school was gesticht door een Hollander en zijn kinderen gaven nu  nog les op de school.  Henri werd gevraagd om deel te nemen aan hun gezamenlijke middagmaaltijd.
Hierdoor werd de aankomst in Mem wat later dan gedacht.
Stegeborg
Söderköping Door de regen was dit voor Yvonne minder leuk omdat zij  in Söderköping een fiets had gehuurd en  naar Mem was gekomen om de aankomst bij het beroemde Göta Kanaal mee te maken.  Het schutten door de eerste sluis gaf wat problemen.  Tijdens de voorbereidingen van deze reis had Henri een vrijbrief gekregen  om door het Göta Kanaal te varen.  De Orm was het eerste Vikingschip dat door het kanaal zou varen en  men was zich bewust van de hieraan verbonden publiciteitswaarde.  Deze vrije doortocht was echter niet doorgegeven aan de dienstdoende sluismeester.  Er moest dus heel wat heen en weer gebeld worden om bevestiging te  krijgen van deze afwijking van de normale gang van zaken.  Toch had al dit oponthoud van deze dag ook dit keer zo moeten zijn,  want wat bleek ?  Het was de dag dat het Göta Kanaal officieël voor dat jaar werd geopend.  Zoals gebruikelijk geschiedde dit feestelijk met een oude rondvaartboot  volgestopt met VIP’s.  Samen legden de twee schepen het laatste stuk naar Söderköping af.
31/5 De eerste dag op het Göta Kanaal.  Het was mooi zonnig weer en zelfs Yvonne trok een jurk zonder mouwen aan,  dit wil heel wat zeggen omdat zij het altijd koud heeft.  Het bedienen van de touwen tijdens het opschutten in de sluizen van  het Göta Kanaal geschiedt anders dan men gewend is.  Dit komt door de kleine sluizen waar een sterke onderstroom is.  Het schip dient aan de achterkant strak vastgelegd te worden en  het voortouw wordt aangehaald tijdens het omhoog komen van het schip,  dat door de stroming van de kant wordt weggedrukt.  Om de hiervoor benodigde kracht op te brengen is hiervoor bij de  moderne schepen een lier te gebruiken maar Henri moest dit met de hand doen,  en dat viel zwaar tegen.  Helaas kon Yvonne hem hierbij niet helpen,  door haar reuma had zij geen kracht genoeg. Yvonne
Roxen Op het Göta Kanaal zelf mag niet gezeild worden maar op de meren wel,  dus werd op het Roxen lekker gezeild.  Het zware werk met de touwen in de sluizen werd opgemerkt door de  andere schepen in het konvooi en in het vervolg werd er hulp aangeboden  door een van de vrouwelijke bemanningsleden van een van de andere schepen.  Na aankomst in Berg zou de sluis pas de volgende dag weer draaien.  De kleine aanlegsteiger was te klein voor alle schepen die samen met  de Orm die dag op pad waren.  Een van de Zweedse schippers kreeg het toch voor elkaar om nog een  bediening te krijgen en konden de Carl Johans sluizen nog worden genomen,  zodat de Orm om 22.00 kon worden afgemeerd.
1/6 Op weg naar Motala waar het hoofdkantoor van het Göta Kanaal is gevestigd.  Het bleef mooi weer en dat zou veel zo blijven, Yvonne bracht geluk.  Op het Boren kon weer gezeild worden.  In Borenshult kwam de pers weer en Yvonne hield een interview zodat ook  haar kant van het verhaal eens opgetekend werd.
In Motala kreeg Henri door de directeur van het Göta Kanaal het  officieële Göta Kanaal bord aangeboden.
Borenshult
Karlsborg 2/6 De oversteek over het Vättern naar Karlsborg.  Dit water was Yvonne te groot en zij ging met de bus.  Het weerbericht was slecht.  Om eerst nog even af te wachten hoe het weer zich zou houden ging Henri eerst  naar Vadstena,  waar hij meteen de kranten kocht met het interview van de vorige dag.  Toen de havenmeester om 09.00 kwam wilde hij geld hebben omdat hij dacht dat  de Orm in Vadstena had overnacht.  Hij kon zich niet voorstellen dat er een gek was die met dit weer al zo vroeg  op pad was gegaan.
Voordat het nog harder zou gaan waaien zette de Orm maar gauw koers naar  Karlsborg maar moest daar helaas een uur wachten,  het was net middagpauze, voordat de brug open ging,  waarna eindelijk een rustige ligplaats kon worden gekozen.  Yvonne was ondertussen ook aangekomen en samen gingen ze boodschappen doen en  het gigantische fort bekijken.  Hierbij ontmoetten ze de heer Stahl,  die daar werkte, en werden door hem thuis te eten gevraagd.  Zo werd het een gezellige avond in huiselijke sfeer.
3/6 Verder door het prachtige Göta Kanaal naar Hajstorp.  Eerst nog door de schilderachtige plaatsjes Forsvik en Töreboda.  In Hajstorp staat de oude dienstwoning van de hoofdingenieur die het Göta Kanaal heeft aangelegd.  Een woning kan je het niet noemen,  het is een prachtig landhuis met een grote tuin,  nu bewoond door de familie Kjernald.  De afgesproken jeugdherberg bleek gesloten en er bleef Yvonne niets anders  over dan in het toiletgebouw te gaan slapen.  Laat in de avond is zij echter door Birgitta Kjernald uit haar slaapzak geplukt en  in bed gestopt op een eigen kamer in dat prachtige huis. Hajstorp
Mariestad 4/6 Henri wist van dat alles niets af,  dus toen hij de volgende ochtend opstond om naar de wc ging om  Yvonne wakker te maken, was hij zijn vrouw kwijt.  Overal gekeken of er een briefje hing waar ze naar toe was, maar niets.  Na een uur kwam Birgitta bij Henri en vroeg of hij wilde komen ontbijten en  dat ze een verrassing voor hem had.  En ja hoor, aan een grote tafel,  in een enorme kamer, zat Yvonne lekker te ontbijten.  Het laatste stuk van het Göta Kanaal zou deze dag worden afgelegd,  dus op weg naar Sjötorp, waar Birgitta,  Rune en de kinderen de Orm alweer stonden op te wachten en  Birgitta vroeg of ze mee mocht varen naar Mariestad.  Yvonne durfde toch niet mee te varen op het Vänern,  dus werd er van vrouw verwisseld.  Birgitta had geluk, het hele stuk was met halve wind te bezeilen,  en ze genoot van de zeiltocht op een Vikingschip.  Yvonne reed met Rune en de kinderen met de auto naar Mariestad.  In Mariestad werd de gezellige dag afgesloten met een gezamenlijke maaltijd in een restaurant.

31-12-2018  ]