De route
ga naar route

Reis naar Zweden

Denemarken terug

Vestterø 10/6 Het klinkt misschien vreemd, maar voor Henri was eigenlijk het doel van deze reis nu bereikt.  De reis naar en door Zweden zat er op.  Toch moest de Orm weer terug naar Nederland.  De oversteek naar Denemarken kwam er aan.  In deze omgeving een niet te onderschatten stuk water.
Om op alles voorbereid te zijn wilde Henri de voorraad benzine op het laatste moment nog aanvullen.  De laatste mogelijkheid hiertoe was in Tägen.  Dit lag echter in een militaire zone, waar geen buitenlandse schepen mogen komen.  De radarreflector werd neergehaald, de Nederlandse vlag gestreken en de gekregen pet van het Sjöferket,  het Zweedse waterschap, opgezet.  Van een afstand was nu niet te zien dat hier een niet Zweeds schip voer.  In de vroege ochtend, met slecht zicht, kon de Orm ongehinderd naar Tängen varen om de benzine bij te vullen.
De wind was opgestoken en er stond een flinke deining.  Uit voorzorg trok Henri het overlevingspak weer aan en werd begonnen aan de lange oversteek richting iets ten zuiden van Frederikshaven.  Het einddoel van deze dag was Vesterø op het eiland Laesø, dat vroeg in de middag werd bereikt.  Dit eiland is een druk bezocht natuurreservaat en de moeite van het bezichtigen zeker waard.  Henri deed zich die avond te goed aan een "steak a la Laesø" i.p.v. het gebruikelijke opgewarmde blikje kant-en-klaar maaltijd.
11/6 Een rustdag op dit mooie eiland.  Het was al als een lopend vuurtje doorverteld dat er iets vreemds in de haven lag en de pers was al snel ter plekke om te kijken en een interview af te nemen.
12/6 Half bewolkt, matige wind uit het NW, dus een prachtige dag om te zeilen.  De Orm zette eerst koers naar Hals omdat Henri hoopte daar een kopje koffie te kunnen drinken,  maar helaas, niets te vinden.  Dan maar weer het water op en verder varen.
Tussen de middag werd het Nederlandse schip de Albatros geënterd.  Heel vriendelijk werd door de schipper en zijn vrouw aan Henri een lunch aangeboden.  Na een uur gezellig te hebben gepraat maakte de Orm zich weer los van de Albatros en gingen de beide schepen ieder hun eigen weg.
Het einddoel van deze dag Øster-Hurup werd al snel bereikt.  De Orm lag nog niet vast of er kwam nog een schip de haven binnen varen : de Stampe,  het schip dat in Kung Älv vergeten had de navigatieverlichting uit te doen.  Dit werd een gezellig samenzijn en er werd veel bijgepraat.
Oster-Hurup
te veel golven 13/6 Het weerbericht was slecht. Harde wind uit het NO.  Volgens het weerbericht zou het vroeg in de ochtend nog het beste zijn.  Dus om 03.30 opstaan, windkracht 5 Bft, proberen om de haven uit te komen, maar het was geen doen.  Om in diep water en op goede koers te komen moest men eerst de haven zien uit te komen.  Door de zandbanken voor de kust was er echter een behoorlijke branding, dwars op de koers om de haven uit te varen.  Brekers op de kop kan de Orm hebben maar niet dwars op het schip.  De wind bleef maar aantrekken, tussen de middag was het al windkracht 7 Bft.  Er bleef niets anders over dan het tentje weer op te zetten en de tijd te doden om Øster-Hurup te bekijken.  Maar daar was Henri gauw doorheen want het is maar een kleine plaats.  De havenmeester was erg behulpzaam en vernieuwde het papier met het weerbericht elke twee uur.
14/6 Weer vroeg opgestaan om te proberen de haven uit te komen.  Maar het ging niet, er stonden te hoge golven, de schroef hapte lucht en de motor draaide door.  De temperatuur ging ook een behoorlijk stuk naar beneden en Henri moest de thermische-kleding weer aantrekken.
15/6 Het bleef maar stormen.  Henri kwam zijn warme slaapzak niet eens meer uit om het uitvaren te proberen.  Kou en wind vroegen om een beschut plekje.  Gelukkig lag de Stampe ook nog in de haven en bracht Henri veel tijd door bij Inge en Johan.
16/6 Eindelijk was de wind wat gaan liggen.  Samen met de Stampe verliet de Orm de haven, ze zouden die dag naar Grenå varen.
Bij Ronnerup kreeg de Stampe motorpech, de motor liep niet goed meer.  Afgesproken werd dat de Orm langzaam zou doorvaren en de Stampe even naar binnen zou lopen om te proberen het euvel te vinden.  Dat was ook al gauw gevonden, een verstopt oliefilter, een nieuwe was gauw geplaatst en ook de Stampe kon de reis weer voortzetten.
Vroeg in de middag kwamen beide schepen in Grenå aan en gingen de bemanningen gezamenlijk naar het haaienmuseum. 
Grenaa
Stampe 17/6 Om 05.00 vertrok de Orm weer samen met de Stampe uit Grenå.  De Orm zou naar Hou varen en de Stampe naar Århus.  Maar beide schepen zouden die dag niet op hun bestemming aankomen.  De wind was ZW 4 Bft en het weer was wisselend dan weer mooi, dan weer regenbuien.  Onderweg maakten de beide schepen foto’s van elkaar.  Aangekomen bij de bocht van Ebeltoft wakkerde de wind aan tot kracht 7 Bft.  Ter plaatse is een ondiepte waardoor de golven van alle kanten worden opgestuwd.  Er kwam water over en de kleine lenspomp moest worden aangezet.  Door al het slechte weer van de afgelopen dagen had Henri onvoldoende aandacht besteed aan het schoonhouden van de Orm.  Het filter van de lenspomp raakte wat verstopt waardoor de pomp het overkomend water niet bij kon houden.  Het water in het schip kwam steeds hoger te staan.  Hierdoor kwam er kortsluiting in de elektrische bedrading en brak er brand uit, maar gelukkig kon die geblust worden.  Het was ondoenlijk voor Henri om èn het schip met de kop in de steeds  van richting veranderende golven te houden èn de handpomp te bedienen.  De Orm stond al half vol met water en dreigde om te slaan en te zinken.  Door goed zeemanschap kon Johan vanaf de Stampe een drijvende lijn naar de Orm krijgen en kon worden vastgemaakt.
Hierdoor kon de Stampe de Orm wegslepen van de ondiepte, die ondertussen akelig dichtbij gekomen was.  De Orm kon met de kop op de golven worden gehouden en Henri kon zich volledig wijden aan het leeghozen van zijn schip.  Nu niet met de handpomp, maar met het hoosvat.
Langzaam sleepte de Stampe de Orm naar de haven van Ebeltoft, waar de laatste aanlegplaatsen werden ingenomen.  Het waaide zo hard dat meerdere schepen in moeilijkheden waren gekomen en  de Deense kustwacht had de handen vol om gestrande schepen van de zandbanken af te halen.  Henri heeft uit dankbaarheid Inge en Johan op een etentje getrakteerd.  Door alle emoties was Henri volkomen ingestort.  Gelukkig kreeg hij bezoek van Lisbeth Beck-Nilsen,  een vriendin van de reis naar Oslo in 1985,  die hem weer een beetje kon opvrolijken.
18/6 Nog steeds windkracht 9.  De schrik zat Henri zo in de benen dat hij eigenlijk niet meer durfde te varen, hij had het nu wel gehad.  Maar de Orm moest terug naar huis en Henri zou proberen dit zo snel mogelijk te doen met lange dagen maken.  Alles was drijfnat.  Zelfs in de plastic zakken, waar Henri alle kleding in had opgeborgen, stond water.  Er was anderhalve meter elektrische bedrading volledig doorgebrand, dit moest vernieuwd worden.  Alle verbindingsstekkers stonden met water en moesten droog- en schoongemaakt worden.
Ebeltoft
Hou 19/6 De wind zakte af naar 7 Bft.  De Stampe moest weg omdat de vakantie erop zat.  Hartelijk werd afscheid genomen van de redders in de nood.  De Orm was nog niet klaar om verder te gaan, er moest nog een nieuwe pomp worden gekocht.
20/6 De wind was nog verder afgezakt tot ZW 5 Bft.  De schrik zat Henri nog steeds in de benen maar hij moest verder.  Bij aankomst in Hou begon het weer te regenen.  Gelukkig bood een Deense houten kotter een droge slaapplaats aan.
21/6 Nog was alle ellende niet voorbij.  Bij het vertrek uit Hou om 05.00 was de wind ZW 3 Bft.  Om 07.00 veranderde de wind in NW 1 Bft en kwam er een dichte mist opzetten.  De vaarroute was nauw en kronkelig maar wel betond.  Omdat de Orm niet diep steekt besloot Henri zoveel mogelijk buiten de vaargeul langzaam door te varen,  te blazen op de hoorn en goed te luisteren naar een geluid van andere schepen.  Opeens hoorde hij een ander schip.  De Orm werd stilgelegd om het geluid te kunnen peilen.  Vlak voor de Orm doemde een vistrawler op die, met de radar aan, maar met volle kracht en zonder uitkijk op het voorschip, op ramkoers lag.  Door snel te reageren kon Henri een aanvaring voorkomen.  De visser voer gewoon door, zonder vaart te verminderen, hij had de Orm niet eens gezien.  Henri heeft het roer weggehaald en de Orm zachtjes een zandplaat op gevaren en het anker uit gegooid.  Hier kon geen ander schip komen en lag hij veilig.  Tot elf uur moest hij wachten tot de mist een beetje op trok en hij verder kon varen.  Ondertussen zat Henri te overpeinzen waarom het tot een bijna aanvaring was gekomen.  De visser was natuurlijk plaatselijk bekend en voer met zijn radar langs de boeien van het vaarwater.  Omdat de Orm, met radarreflector, vlak bij een boei had gelegen,  had de schipper de echo van de Orm op zijn radarscherm aangezien voor een boei en was er recht op af gevaren.  Om twaalf uur was de wind alweer opgelopen tot kracht 4 Bft en was het zicht weer uitstekend.  Wel was het gaan regenen.  Om twee uur was de wind toegenomen tot 6 Bft en stond er veel stroom.  Maar de Orm was binnen en kon veilig afmeren in de gastvrije jachthaven van Fredericia. Fredericia
Arosund 22/6 De weersvoorspelling was slecht dus weer vroeg weg uit Fredericia.  De wind was NW 5 Bft maar achter dus het zou wel gaan.  Om halfnegen in de ochtend bij Aarøsund was de wind echter alweer aangewakkerd tot kracht 8 Bft en moest de Orm in het kleine haventje gaan schuilen.  Henri bekeek het dorpje en maakte een praatje met de vriendelijk havenmeester.  Deze bleek een ex smid te zijn en was gek op het oude Viking zwaard dat Henri bij zich had.
23/6 Voor het eerst deze reis was Henri door de wekker heen geslapen en stond pas om tien uur op.  Snel het schip klaarmaken voor vertrek en wegwezen.  Want het was beter weer geworden en met een wind van NW 4 Bft kon de reis zeilend worden vervolgd.  Het was wel koud met regen, maar het werd een mooie zeildag naar Sønderborg.  Wel moest er een uur gewacht worden op het openen van de brug.  Die nacht kwam er weinig van slapen.  De Denen vierden het midzomerfeest dat met veel lawaai en drank gepaard ging. Sonderborg

31-12-2018  ]